| عید هم تمام شد.
صدا و سیما هم که وقتی نماینده های مجلس تأئید و تحسینش کردند و محتوای سریال ها و فیلمهای سینمایی روز دنیا را با تمام معیارهای اسلامی تطبیق دادند (خدارا شکر از اینطریق ثابت شد که مدیریت هالییوود و کمپانی های فیلمسازی دنیا کلهم بر اساس اصول اسلام فیلم می سازند؛ آخ که چقدر خیالمان راحت شد!!) پس حتماً مورد قبول خدا هم بوده است انشاالله!!! خدارا شکر در تمام فیلمهای سینمایی غربی که از سیما پخش شد تفکر اسلام ناب موج میزد و الحمدالله مسئولین نه تنها صداوسیمای خودمان را بلکه شرکت های فیلمسازی قدرتمند دنیا را هم به راه راست هدایت کردند!!
از اینکه صداوسیمای ما اینقدر به فکر ترویج تفکر شهداء و گسترش اسلام ناب درسطح جهان!!! است و واقعاَ خواب و خوراک ندارد خیلی خیلی خیلی خوشحالیم.
جناب آقای صداوسیما درد ما پرشدن اوقات فراقتمان نیست،سرگرمی هم نیست چراکه اگر درد جامعه این بود مطمئن باشید آنقدر وسائل ارتباط جمعی و به مراتب هنرمندانه تر از صداوسیما هست که برایشان بیننده پروپا قرص شویم.
حرف دل ما را همین آقا مسعود ده نمکی در دارا و ندار زد و البته پخش این سریال نیز اصطلاحاً، به صلاح بود وگرنه شما که هرگز دست به چنین کارهای خطرناکی نمی زنید؛ارزش سیمای جمهوری اسلامی ایران والاتر از این حرفهاست که بخواهیم برای دلقک بازی و ""آقاجون"" گفتن های شخصیتهای رده چندم از لحاظ مفهوم و معنا دلخوش کنیم. صداوسیمای ما جای پای نورانی آوینی را درخود احساس می کند که حتماً سنگینی قدمهایش را روی شانه هایتان احساس می کنید.
جالب است این حرفها را بهتر و شیواتر امام برای صداوسیمائی های قبلی گفته بود و رهبر حکیم انقلاب نیز بارها تکرار نمودند ولی افسوس که عید تمام می شود و شما به تبلیغ اسلام خود به یکدیگر تبریک می گوئید و با هر تبریکتان قدمی بی دردسر برای دشمنان اسلام ناب برمی دارید.
شما را به تلنگری دیگر دعوت می کنم.. شاید که متذکر شوید!!!!
سخنرانى امام روح الله درجمع كاركنان سيماى جمهورى اسلامى
زمان: 12 مهر 1358/12 ذى القعده 1399
مكان: قم.
موضوع: اهميت نقش راديو- تلويزيون
""خوب است كه حالا آقايان مجتمعاند؛ و آقاى قطب زاده هم هستند. من كراراً اين مطلب را تذكر دادم كه «جمهورى اسلامى» يك لفظى نيست كه محتوا نداشته باشد. يك لفظى است كه بايد محتوا داشته باشد و محتوايش هم اين است كه تمام دستگاههاى دولتى و ملى و تمام قشرهاى كشور، اسلامى بشود. اگر بنا باشد مثلًا دادگسترى اسلامى نباشد، ماليهاش اسلامى نباشد، هر جا دست بگذاريد اسلامى نباشد، اين شكست نهضت است. و بدتر از اول است؛ براى اينكه [حكومت] اول با رژيم شاهنشاهى و طاغوتىْ خلاف اسلام بود؛ حالا با جمهورى اسلامى، خلاف اسلام است، و اين دو تا خيلى فرق دارد. اگر مثلًا دستگاه تلويزيون، راديو و تلويزيون، اينها يك نقصى داشته باشد، اين را ديگر نمىگويند رژيم طاغوتى كذا؛ اين را مىگويند كه جمهورى اسلامى كذا ..
نقش حساس راديو- تلويزيون و آن وقت هم قضيه راديو- تلويزيون فرق دارد با قضاياى ديگر. ممكن است در يك وزارتخانه يك مطلب خلافى بشود، بعد از ده سال ديگر هم مردم نفهمند؛ اما راديو- تلويزيون اگر يك كار خلافى بشود و بخواهد يك چيزى باشد كه برخلاف شرع،برخلاف مسير ملت، يك چيزى نمايش داده بشود يا گفته بشود، همان روز اول و ساعت اول همه كشور- الآن هم كه همه جا راديو هست، تلويزيون هم شايد اكثر جاها باشد- سرتاسر كشور يكدفعه ملتفت مىشوند كه يك همچو مسئلهاى است. از اين جهت، اين دستگاه حساسترين دستگاهى است كه در مملكت موجود است؛ يعنى از حيث اينكه در راديو- تلويزيون هم چشم مىبيند، هم گوش مىشنود، آن هم در يك سطح وسيعِ همه جايى، و راديو در خارج هم پخش مىشود و همه آنجاهايى كه موجش مىرود اطلاع بر آن پيدا مىكنند و اگر خداى نخواسته اين دستگاه يك وقتى نقيصه داشته باشد؛ يعنى بر مسير ملت نباشد، بر مسير اسلام نباشد، اين خطرش بيشتر از اين است كه وزارت مثلًا فلان بر مسير اسلام نباشد. اين وقتى بر مسير اسلام نباشد، سرتاسر ايران و بسيارى از كشورها مىفهمند به اينكه اين بر مسير اسلام نيست. و براى آنهايى كه غرض دارند منعكس مىكنند كه رژيم شاهنشاهى لفظاً رفته، معناً باز هست. باز قلمها و قدمهايى كه مى خواهند اين رژيم را، اين نهضت را، آلوده كنند و اشكال كنند آنها به كار مىافتند. و اگر يك مطلب باشد، يك مطلب را بزرگش مىكنند و چندين برابر. و روى اساس تلويزيون نمىآيند صحبت كنند؛ روى اساس اسلام مىآيند صحبت مىكنند، اشكالْ حالا اين است ..
در زمان طاغوت هر كارى هم كه واقع مىشد، هرچه هم خرابكارى بود، كارى به اسلام نداشت. يك رژيم مخالف اسلام بود، و كار خلاف اسلام مىكرد. رژيم خلاف اسلام، كار خلاف اسلام مىكند. از اين جهت، در آن وقت خطر كم بود، و خطر متوجه به اسلام نبود؛ به جمهورى اسلامى نبود؛ اما امروز خطر متوجه به جمهورى اسلامى و اسلام است. ولهذا يك وظيفه بزرگى به دوش همه ماست. اگر من يك كار خلافى بكنم، اگر شما يك كار خلافى بكنيد، هركس كار خلافى بكند، اين خلاف در جمهورى اسلامى واقع مىشود. و اگر يك دستگاهى به اين وسيعى و به اين حساسى يك كار خلاف اسلام بكند، يا برخلاف مسير ملت يك كارى انجام بدهد و يك برنامهاى انجام بدهد، اينها نمىآيند حساب بكنند به اينكه تلويزيون اين طور است؛ راديو اين طوراست؛ حساب مىكنند كه جمهورى اسلامى اين طور است. بنابراين، الآن حيثيت اسلام، حيثيت جمهورى اسلامى بسته به اين دستگاههاست، كه يكىاش هم دستگاه تلويزيون و راديو است، كه بيشتر از جاهاى ديگر بستگى دارد. از اين جهت، بايد همه سعى بكنيد.
صحيفه امام، ج10، ص: 212
|
